hrufla
sagnorðþolfall
fá grunn meiðsli á húðina, t.d. vegna falls eða snertingar við grjót
hún datt og hruflaði bæði hnén
hann hruflaði sig á gaddavír
→ sjá: hruflaður lo
Orðasambönd
Orðasambönd
- hrufla sig
- hrufla sig til blóðs
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hrufla
hruflaði
2.p.
hruflar
hruflaðir
3.p.
hruflar
hruflaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hruflum
hrufluðum
2.p.
hruflið
hrufluðuð
3.p.
hrufla
hrufluðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hruflast
hruflaðist
2.p.
hruflast
hruflaðist
3.p.
hruflast
hruflaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hruflumst
hrufluðumst
2.p.
hruflist
hrufluðust
3.p.
hruflast
hrufluðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hrufli
hruflaði
2.p.
hruflir
hruflaðir
3.p.
hrufli
hruflaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hruflum
hrufluðum
2.p.
hruflið
hrufluðuð
3.p.
hrufli
hrufluðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
hruflist
hruflaðist
2.p.
hruflist
hruflaðist
3.p.
hruflist
hruflaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hruflumst
hrufluðumst
2.p.
hruflist
hrufluðust
3.p.
hruflist
hrufluðust
Nh.
hrufla
Sagnb.
hruflað
Lh. nt.
hruflandi
Nh.
hruflast
Sagnb.
hruflast
Lh. nt.
hruflandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hrufla
hruflaðu
hruflið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hruflarðu
hruflaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hrufliði
hrufluðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hruflirðu
hruflaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hrufliði
hrufluðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hruflastu
hruflaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hruflistu
hruflaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hruflaður
hrufluð
hruflað
Þf.
hruflaðan
hruflaða
hruflað
Þgf.
hrufluðum
hruflaðri
hrufluðu
Ef.
hruflaðs
hruflaðrar
hruflaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hruflaðir
hruflaðar
hrufluð
Þf.
hruflaða
hruflaðar
hrufluð
Þgf.
hrufluðum
hrufluðum
hrufluðum
Ef.
hruflaðra
hruflaðra
hruflaðra