Yrða

hrufla

sagnorð þolfall
fá grunn meiðsli á húðina, t.d. vegna falls eða snertingar við grjót
hún datt og hruflaði bæði hnén
hann hruflaði sig á gaddavír
→ sjá: hruflaður lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hrufla sig
  • hrufla sig til blóðs
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrufla
hruflaði
önnur persóna
hruflar
hruflaðir
þriðja persóna
hruflar
hruflaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrufli
hruflaði
önnur persóna
hruflir
hruflaðir
þriðja persóna
hrufli
hruflaði
nafnháttur
hrufla
sagnbót
hruflað
lýsingarháttur nútíðar
hruflandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hrufla
hruflaðu
hruflið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hruflarðu
hruflaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hruflirðu
hruflaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hruflaður
hrufluð
hruflað
þolfall
hruflaðan
hruflaða
hruflað
þágufall
hrufluðum
hruflaðri
hrufluðu
eignarfall
hruflaðs
hruflaðrar
hruflaðs