Yrða

hrúga

sagnorð þágufall
mynda hrúgu (úr e-u), hlaða (e-u) upp
þeir hrúguðu mold í blómabeðin
hún hrúgaði kökum á diskinn sinn
→ sjá: hrúgast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrúga
hrúgaði
önnur persóna
hrúgar
hrúgaðir
þriðja persóna
hrúgar
hrúgaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrúgi
hrúgaði
önnur persóna
hrúgir
hrúgaðir
þriðja persóna
hrúgi
hrúgaði
nafnháttur
hrúga
sagnbót
hrúgað
lýsingarháttur nútíðar
hrúgandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hrúga
hrúgaðu
hrúgið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hrúgarðu
hrúgaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hrúgirðu
hrúgaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hrúgaður
hrúguð
hrúgað
þolfall
hrúgaðan
hrúgaða
hrúgað
þágufall
hrúguðum
hrúgaðri
hrúguðu
eignarfall
hrúgaðs
hrúgaðrar
hrúgaðs