Yrða

hryggja

sagnorð þolfall
gera (e-n) hryggan, sorgmæddan
orð hans hryggðu hana mikið
ég vil ekki hryggja hann að óþörfu
það hryggir <mig> að <heyra þetta>
→ sjá: hryggjast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hryggi
hryggði
önnur persóna
hryggir
hryggðir
þriðja persóna
hryggir
hryggði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hryggi
hryggði
önnur persóna
hryggir
hryggðir
þriðja persóna
hryggi
hryggði
nafnháttur
hryggja
sagnbót
hryggt
lýsingarháttur nútíðar
hryggjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hrygg
hryggðu
hryggið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hryggirðu
hryggðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hryggirðu
hryggðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hryggður
hryggð
hryggt
þolfall
hryggðan
hryggða
hryggt
þágufall
hryggðum
hryggðri
hryggðu
eignarfall
hryggðs
hryggðrar
hryggðs