Yrða

hundur

nafnorðkarlkyn
1
ættkvísl dýra af hundaætt (Canidae)
2
persóna
illmenni, óþokki
fara í hundana
sólunda lífi sínu, eyðileggja framtíð sína
það er hundur í <honum>
hann er fúll, í vondu skapi
allt fer í hund og kött
allt fer í uppnám
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • eins og hríðarbarinn hundur
  • eins og húðsneyptur hundur
  • elta hund
  • éttu eilífan hund
  • éttu hund
  • fara í hund og kött
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hundur
hundurinn
Þf.
hund
hundinn
Þgf.
hundi
hundinum
Ef.
hunds
hundsins