Yrða

hestur

nafnorðkarlkyn
1
stórt hófdýr, áður fararskjóti og burðardýr, nú einkum haft til útreiða
2
aflangur búkki á fótum, einkum til að stökkva yfir eða fyrir fimleika (þá oftast með handarhöldum), bogahestur
ríða ekki feitum hesti <frá þeim viðskiptum>
fara ekki vel út úr viðskiptunum, fá lítið út úr þeim
setja sig á háan hest
vera fullur af yfirlæti, þykjast mikill
<keppendurnir> leiða saman hesta sína
þeir eigast við, heyja keppni eða baráttu
stjórnmálamenn leiddu saman hesta sína í sjónvarpsþættinum
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
búfé
hestur
Samstæður
Orðasambönd
  • á hestum postulanna
  • detta af hesti
  • éta eins og hestur
  • éta sem hestur og drekka sem prestur
  • falla af hesti
  • setja sig á háan hest
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hestur
hesturinn
Þf.
hest
hestinn
Þgf.
hesti
hestinum
Ef.
hests
hestsins