hestur
nafnorð karlkyn
1
stórt hófdýr, áður fararskjóti og burðardýr, nú einkum haft til útreiða
2
aflangur búkki á fótum, einkum til að stökkva yfir eða fyrir fimleika (þá oftast með handarhöldum), bogahestur
ríða ekki feitum hesti <frá þeim viðskiptum>
fara ekki vel út úr viðskiptunum, fá lítið út úr þeim
setja sig á háan hest
vera fullur af yfirlæti, þykjast mikill
<keppendurnir> leiða saman hesta sína
þeir eigast við, heyja keppni eða baráttu
stjórnmálamenn leiddu saman hesta sína í sjónvarpsþættinum
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hestur
Orðasambönd
- á hestum postulanna
- detta af hesti
- éta eins og hestur
- éta sem hestur og drekka sem prestur
- falla af hesti
- setja sig á háan hest
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
hestur
hesturinn
þolfall
hest
hestinn
þágufall
hesti
hestinum
eignarfall
hests
hestsins
Fleirtala
fleirtala með greini
nefnifall
hestar
hestarnir
þolfall
hesta
hestana
þágufall
hestum
hestunum
eignarfall
hesta
hestanna