Yrða

káma

sagnorðþolfall
gera för eða óhreinindi (á e-ð) með höndunum
krakkarnir kámuðu rúðuna í hurðinni
káma <spegilinn> út
→ sjá: kámaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
káma
kámaði
2.p.
kámar
kámaðir
3.p.
kámar
kámaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kámi
kámaði
2.p.
kámir
kámaðir
3.p.
kámi
kámaði
Nh.
káma
Sagnb.
kámað
Lh. nt.
kámandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
káma
kámaðu
kámið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kámarðu
kámaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kámirðu
kámaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kámaður
kámuð
kámað
Þf.
kámaðan
kámaða
kámað
Þgf.
kámuðum
kámaðri
kámuðu
Ef.
kámaðs
kámaðrar
kámaðs