Yrða

káma

sagnorð þolfall
gera för eða óhreinindi (á e-ð) með höndunum
krakkarnir kámuðu rúðuna í hurðinni
káma <spegilinn> út
→ sjá: kámaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
káma
kámaði
önnur persóna
kámar
kámaðir
þriðja persóna
kámar
kámaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kámi
kámaði
önnur persóna
kámir
kámaðir
þriðja persóna
kámi
kámaði
nafnháttur
káma
sagnbót
kámað
lýsingarháttur nútíðar
kámandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
káma
kámaðu
kámið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kámarðu
kámaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kámirðu
kámaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kámaður
kámuð
kámað
þolfall
kámaðan
kámaða
kámað
þágufall
kámuðum
kámaðri
kámuðu
eignarfall
kámaðs
kámaðrar
kámaðs