Yrða

keikur

lýsingarorð
1
beinn í baki, hnarreistur
hann var keikur eins og íþróttamaður fram á elliár
2
stoltur, sjálfsánægður
þær gengu keikar út úr búðinni
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Orðasambönd
  • sitja keikur
  • standa keikur
  • vera keikur
  • vera keikur í knjám
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keikur
keik
keikt
Þf.
keikan
keika
keikt
Þgf.
keikum
keikri
keiku
Ef.
keiks
keikrar
keiks
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keikari
keikari
keikara
Þf.
keikari
keikari
keikara
Þgf.
keikari
keikari
keikara
Ef.
keikari
keikari
keikara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keikastur
keikust
keikast
Þf.
keikastan
keikasta
keikast
Þgf.
keikustum
keikastri
keikustu
Ef.
keikasts
keikastrar
keikasts