keikur
lýsingarorð
1
beinn í baki, hnarreistur
hann var keikur eins og íþróttamaður fram á elliár
2
stoltur, sjálfsánægður
þær gengu keikar út úr búðinni
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
lífskraftur
Samstæður
Orðasambönd
- sitja keikur
- standa keikur
- vera keikur
- vera keikur í knjám
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keikur
keik
keikt
Þf.
keikan
keika
keikt
Þgf.
keikum
keikri
keiku
Ef.
keiks
keikrar
keiks
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keikir
keikar
keik
Þf.
keika
keikar
keik
Þgf.
keikum
keikum
keikum
Ef.
keikra
keikra
keikra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keiki
keika
keika
Þf.
keika
keiku
keika
Þgf.
keika
keiku
keika
Ef.
keika
keiku
keika
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keiku
keiku
keiku
Þf.
keiku
keiku
keiku
Þgf.
keiku
keiku
keiku
Ef.
keiku
keiku
keiku
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keikari
keikari
keikara
Þf.
keikari
keikari
keikara
Þgf.
keikari
keikari
keikara
Ef.
keikari
keikari
keikara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keikari
keikari
keikari
Þf.
keikari
keikari
keikari
Þgf.
keikari
keikari
keikari
Ef.
keikari
keikari
keikari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keikastur
keikust
keikast
Þf.
keikastan
keikasta
keikast
Þgf.
keikustum
keikastri
keikustu
Ef.
keikasts
keikastrar
keikasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keikastir
keikastar
keikust
Þf.
keikasta
keikastar
keikust
Þgf.
keikustum
keikustum
keikustum
Ef.
keikastra
keikastra
keikastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keikasti
keikasta
keikasta
Þf.
keikasta
keikustu
keikasta
Þgf.
keikasta
keikustu
keikasta
Ef.
keikasta
keikustu
keikasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
keikustu
keikustu
keikustu
Þf.
keikustu
keikustu
keikustu
Þgf.
keikustu
keikustu
keikustu
Ef.
keikustu
keikustu
keikustu