köfnun
nafnorðkvenkyn
það að kafna, dauði af völdum þess að fá ekki loft eða súrefni í lungun
<honum> liggur við köfnun
hann er alveg að kafna
mér lá við köfnun niðri í námunni
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
köfnun
köfnunin
Þf.
köfnun
köfnunina
Þgf.
köfnun
köfnuninni
Ef.
köfnunar
köfnunarinnar