kafna
sagnorð
deyja af völdum súrefnisskorts í lungum
hún hélt að hún mundi kafna inni í þessu reykmettaða herbergi
orðin köfnuðu í munni drengsins þegar hann sá skólastjórann
vera að kafna í <verkefnum>
vera að kafna úr <hita>
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kafna
kafnaði
2.p.
kafnar
kafnaðir
3.p.
kafnar
kafnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
köfnum
köfnuðum
2.p.
kafnið
köfnuðuð
3.p.
kafna
köfnuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kafni
kafnaði
2.p.
kafnir
kafnaðir
3.p.
kafni
kafnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
köfnum
köfnuðum
2.p.
kafnið
köfnuðuð
3.p.
kafni
köfnuðu
Nh.
kafna
Sagnb.
kafnað
Lh. nt.
kafnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kafna
kafnaðu
kafnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kafnarðu
kafnaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
kafniði
köfnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kafnirðu
kafnaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
kafniði
köfnuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kafnaður
köfnuð
kafnað
Þf.
kafnaðan
kafnaða
kafnað
Þgf.
köfnuðum
kafnaðri
köfnuðu
Ef.
kafnaðs
kafnaðrar
kafnaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kafnaðir
kafnaðar
köfnuð
Þf.
kafnaða
kafnaðar
köfnuð
Þgf.
köfnuðum
köfnuðum
köfnuðum
Ef.
kafnaðra
kafnaðra
kafnaðra