Yrða

kala

sagnorðþolfall
skemmast af frosti
<hana> kelur á <fingrum>
fingur hennar skemmast af frosti
suma fjallgöngumennina kól á tánum
<túnin> kelur
túnið skemmist af frosti og klaka
öll tún í dalnum hefur kalið illa
→ sjá: kalinn lo
Nh.
kala
Sagnb.
kalið
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kelur
kól
2.p.
kelur
kól
3.p.
kelur
kól
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kali
kæli
2.p.
kali
kæli
3.p.
kali
kæli
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kalinn
kalin
kalið
Þf.
kalinn
kalna
kalið
Þgf.
kölnum
kalinni
kölnu
Ef.
kalins
kalinnar
kalins