Yrða

kalkaður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
1
persóna
sljór í höfðinu vegna elli
hún er orðin kölkuð og hefur lélegt minni
2
líffræði/læknisfræði
skaðaður af völdum kölkunar
3
málaður með kalkmálningu
→ sjá: kalka sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hrumleiki
Samstæður
Orðasambönd
  • vera kalkaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kalkaður
kölkuð
kalkað
þolfall
kalkaðan
kalkaða
kalkað
þágufall
kölkuðum
kalkaðri
kölkuðu
eignarfall
kalkaðs
kalkaðrar
kalkaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kalkaðri
kalkaðri
kalkaðra
þolfall
kalkaðri
kalkaðri
kalkaðra
þágufall
kalkaðri
kalkaðri
kalkaðra
eignarfall
kalkaðri
kalkaðri
kalkaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kalkaðastur
kölkuðust
kalkaðast
þolfall
kalkaðastan
kalkaðasta
kalkaðast
þágufall
kölkuðustum
kalkaðastri
kölkuðustu
eignarfall
kalkaðasts
kalkaðastrar
kalkaðasts