Yrða

kalkaður

lýsingarorðlhþt
1
persóna
sljór í höfðinu vegna elli
hún er orðin kölkuð og hefur lélegt minni
2
líffræði/læknisfræði
skaðaður af völdum kölkunar
3
málaður með kalkmálningu
→ sjá: kalka so
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hrumleiki
Samstæður
Orðasambönd
  • vera kalkaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kalkaður
kölkuð
kalkað
Þf.
kalkaðan
kalkaða
kalkað
Þgf.
kölkuðum
kalkaðri
kölkuðu
Ef.
kalkaðs
kalkaðrar
kalkaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kalkaðri
kalkaðri
kalkaðra
Þf.
kalkaðri
kalkaðri
kalkaðra
Þgf.
kalkaðri
kalkaðri
kalkaðra
Ef.
kalkaðri
kalkaðri
kalkaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kalkaðastur
kölkuðust
kalkaðast
Þf.
kalkaðastan
kalkaðasta
kalkaðast
Þgf.
kölkuðustum
kalkaðastri
kölkuðustu
Ef.
kalkaðasts
kalkaðastrar
kalkaðasts