karlægur
lýsingarorðkar-lægur
sem liggur í kör (þ.e. rúmfastur vegna elli)
gamli maðurinn var þá orðinn karlægur og elliær
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
karlægur
karlæg
karlægt
Þf.
karlægan
karlæga
karlægt
Þgf.
karlægum
karlægri
karlægu
Ef.
karlægs
karlægrar
karlægs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
karlægir
karlægar
karlæg
Þf.
karlæga
karlægar
karlæg
Þgf.
karlægum
karlægum
karlægum
Ef.
karlægra
karlægra
karlægra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
karlægi
karlæga
karlæga
Þf.
karlæga
karlægu
karlæga
Þgf.
karlæga
karlægu
karlæga
Ef.
karlæga
karlægu
karlæga
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
karlægu
karlægu
karlægu
Þf.
karlægu
karlægu
karlægu
Þgf.
karlægu
karlægu
karlægu
Ef.
karlægu
karlægu
karlægu