Yrða

kast

nafnorðhvorugkyn
1
það að kasta úr hendi sér
2
áköf geðhrif eða skapofsi, áfall
hún fékk kast þegar krakkarnir komu með mold inn á teppið
3
frávik frá reglubundinni hreyfingu, t.d. á hjóli, hnykkur
láta kylfu ráða kasti
láta tilviljanirnar ráða
<þurfa á hjálp að halda> fyrsta kastið
... til að byrja með
<vonandi reynist tækjabúnaðurinn vel> þegar til kastanna kemur
... þegar á reynir
Orðasvið og samstæður
kast
got / burður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
kast
kastið
Þf.
kast
kastið
Þgf.
kasti
kastinu
Ef.
kasts
kastsins