Yrða

burður

nafnorðkarlkyn
1
það að bera e-ð
hesturinn var notaður til burðar og dráttar
2
fæðing, barnsburður
<kýrin> er komin að burði
<500 árum> fyrir Krists burð
Orðasvið
burður
got / burður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
burður
burðurinn
Þf.
burð
burðinn
Þgf.
burði
burðinum
Ef.
burðar
burðarins