Yrða

burður

nafnorð karlkyn
1
það að bera e-ð
hesturinn var notaður til burðar og dráttar
2
fæðing, barnsburður
<kýrin> er komin að burði
<500 árum> fyrir Krists burð
Orðasvið
burður
got / burður
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
burður
burðurinn
þolfall
burð
burðinn
þágufall
burði
burðinum
eignarfall
burðar
burðarins