Yrða

kitla

sagnorð
1
þolfall
snerta (e-n) þannig að hann hlæi
hún kitlaði hann með fjöður
2
þolfall
finna fyrir kitlum, fá fiðring
mig kitlar í nefið
3
þolfall
höfða til hégómagirndar (e-s), gera (e-n ) sjálfsánægðan
svona hrós kitlar hann töluvert
→ sjá: kitlandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kitla
kitlaði
önnur persóna
kitlar
kitlaðir
þriðja persóna
kitlar
kitlaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kitli
kitlaði
önnur persóna
kitlir
kitlaðir
þriðja persóna
kitli
kitlaði
nafnháttur
kitla
sagnbót
kitlað
lýsingarháttur nútíðar
kitlandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
kitla
kitlaðu
kitlið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kitlarðu
kitlaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kitlirðu
kitlaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kitlar
kitlaði
önnur persóna
kitlar
kitlaði
þriðja persóna
kitlar
kitlaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kitli
kitlaði
önnur persóna
kitli
kitlaði
þriðja persóna
kitli
kitlaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kitlaður
kitluð
kitlað
þolfall
kitlaðan
kitlaða
kitlað
þágufall
kitluðum
kitlaðri
kitluðu
eignarfall
kitlaðs
kitlaðrar
kitlaðs