Yrða

kjaftur

nafnorðkarlkyn
1
munnur ýmissa dýra
kötturinn var með mús í kjaftinum
2
gróft
munnur
fá á kjaftinn
fá kjaftshögg
gefa <honum> á kjaftinn
slá hann í andlitið
halda kjafti
segja ekki neitt, þegja
opna kjaftinn
segja skoðun sína
rífa kjaft
brúka munn
vera með kjaft
vera með dónaskap í orðum
það er kjaftur á <honum>
hann tekur stórt upp í sig
það var ekki kjaftur <á æfingunni>
ekki einn maður
þenja kjaft
vera stóryrtur, ybba sig
<verjast> með kjafti og klóm
verjast hatrammlega, verjast af alefli
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • borða allt sem að kjafti kemur
  • brúka kjaft
  • ekki kjaftur
  • enginn kjaftur
  • éta allt sem að kjafti kemur
  • fá á kjaftinn
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
kjaftur
kjafturinn
Þf.
kjaft
kjaftinn
Þgf.
kjafti
kjaftinum
Ef.
kjafts
kjaftsins