munnur
nafnorðkarlkyn
op á andlitinu umlukið vörum
brúka munn
rífa kjaft
fá vatn í munninn
langa í eitthvað gómsætt
hafa munninn fyrir neðan nefið
eiga auðvelt með að svara fyrir sig
láta sér <slíka vitleysu> um munn fara
segja slíka vitleysu
leggja sér <rætur> til munns
borða þær
leggja <honum> orð í munn
gera e-m upp orð
mæla ekki orð frá/af munni
segja ekki orð
mæla fyrir munn <félaga sinna>
tala fyrir hönd þeirra
mæla <ljóðið> af munni fram
flytja ljóðið utan bókar
taka sér <slík orð> í munn
nota þannig orð
<þeir> ljúka upp einum munni um að <veitingahúsið sé frábært>
þeir eru alveg sammála um það
<honum> ratast satt á munn
hann hittir á að hafa rétt fyrir sér
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
munnur
munnurinn
Þf.
munn
munninn
Þgf.
munni
munninum
Ef.
munns
munnsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
munnar
munnarnir
Þf.
munna
munnana
Þgf.
munnum
munnunum
Ef.
munna
munnanna