Yrða

klína

sagnorð þágufall
1
maka (e-u) (á e-ð)
hún klíndi óvart smjöri utan á skálina
hann klínir steypu í gatið á veggnum
2
koma sök á (e-n)
hann reyndi að klína sökinni á mig
Orðasambönd
Orðasambönd
  • klína sig út
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klíni
klíndi
önnur persóna
klínir
klíndir
þriðja persóna
klínir
klíndi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
klíni
klíndi
önnur persóna
klínir
klíndir
þriðja persóna
klíni
klíndi
nafnháttur
klína
sagnbót
klínt
lýsingarháttur nútíðar
klínandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
klín
klíndu
klínið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klínirðu
klíndirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
klínirðu
klíndirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
klíndur
klínd
klínt
þolfall
klíndan
klínda
klínt
þágufall
klíndum
klíndri
klíndu
eignarfall
klínds
klíndrar
klínds