klór
nafnorðhvorugkyn
1
það að klóra
við heyrðum lágt klórið í kettinum
2
rispa eftir að maður hefur verið klóraður
3
óskýr handskrift
hann átti erfitt með að stauta sig fram úr klórinu
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
klór
klórið
Þf.
klór
klórið
Þgf.
klóri
klórinu
Ef.
klórs
klórsins