Yrða

klappa

sagnorð
1
þágufall
strjúka (e-m)
hún klappaði honum á kinnina
stelpurnar klöppuðu kettinum
2
skella saman lófunum
það var ákaft klappað eftir tónleikana
allir klöppuðu fyrir ræðumanninum
hann klappaði saman lófunum af hrifningu
klappa <söngvarann> upp
klappa þar til hann stígur fram á sviðið aftur (í lok tónleika)
3
þolfall
höggva (e-ð), meitla (e-ð) (í stein)
letrið er klappað í steininn
Orðasvið og samstæður
lófaklapp
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
klappa
klappaði
2.p.
klappar
klappaðir
3.p.
klappar
klappaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
klappi
klappaði
2.p.
klappir
klappaðir
3.p.
klappi
klappaði
Nh.
klappa
Sagnb.
klappað
Lh. nt.
klappandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
klappa
klappaðu
klappið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
klapparðu
klappaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
klappirðu
klappaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
klappaður
klöppuð
klappað
Þf.
klappaðan
klappaða
klappað
Þgf.
klöppuðum
klappaðri
klöppuðu
Ef.
klappaðs
klappaðrar
klappaðs