Yrða

kolbrjálaður

lýsingarorðkol-brjálaður
1
persóna
sem lætur tryllingslega eða reiðilega, stjórnlaus
maðurinn hlýtur að vera kolbrjálaður
hún var alveg kolbrjáluð út í mig
2
mjög slæmur, hvass
hún ók heim í kolbrjáluðu veðri
Orðasvið
óveður / illviðri
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kolbrjálaður
kolbrjáluð
kolbrjálað
Þf.
kolbrjálaðan
kolbrjálaða
kolbrjálað
Þgf.
kolbrjáluðum
kolbrjálaðri
kolbrjáluðu
Ef.
kolbrjálaðs
kolbrjálaðrar
kolbrjálaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kolbrjálaðri
kolbrjálaðri
kolbrjálaðra
Þf.
kolbrjálaðri
kolbrjálaðri
kolbrjálaðra
Þgf.
kolbrjálaðri
kolbrjálaðri
kolbrjálaðra
Ef.
kolbrjálaðri
kolbrjálaðri
kolbrjálaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kolbrjálaðastur
kolbrjáluðust
kolbrjálaðast
Þf.
kolbrjálaðastan
kolbrjálaðasta
kolbrjálaðast
Þgf.
kolbrjáluðustum
kolbrjálaðastri
kolbrjáluðustu
Ef.
kolbrjálaðasts
kolbrjálaðastrar
kolbrjálaðasts