krókur
nafnorðkarlkyn
1
boginn járnteinn sem krækt er í e-ð
luktin hékk úr krók í loftinu
2
hlykkur, lykkja á leið
vegurinn lá í endalausum krókum
taka á sig krók
fara ekki beina leið, fara e-ð annað í leiðinni
3
horn, kimi, skot
þau fundu afvikinn krók á kránni
<leita> í hverjum krók og kima
láta koma krók á móti bragði
leika á einhvern, gjalda í sömu mynt
maka/mata krókinn
hagnast (á e-u)
þessi kaupmaður kann aldeilis að maka krókinn
<skoða pakkann> í krók og kring
skoða hann vandlega, allstaðar
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
krókur
krókurinn
Þf.
krók
krókinn
Þgf.
krókkróki
króknum
Ef.
króks
króksins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
krókar
krókarnir
Þf.
króka
krókana
Þgf.
krókum
krókunum
Ef.
króka
krókanna