beygja
nafnorðkvenkyn
frávik frá beinni línu, bugða
hann kom að krappri beygju á veginum
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
beygja
beygjan
Þf.
beygju
beygjuna
Þgf.
beygju
beygjunni
Ef.
beygju
beygjunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
beygjur
beygjurnar
Þf.
beygjur
beygjurnar
Þgf.
beygjum
beygjunum
Ef.
beygjabeygna
beygjannabeygnanna