Yrða

krútt

nafnorðhvorugkyn
gæluorð, einkum við barn, stundum ástvin
hann er algjört krútt
krúttið mitt
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
krútt
krúttið
Þf.
krútt
krúttið
Þgf.
krútti
krúttinu
Ef.
krútts
krúttsins