Yrða

krepptur

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
1
samanbeygður
krepptur hnefi
2
persóna
sem hefur skerta hreyfigetu þannig að hann getur ekki rétt úr sér
hann er krepptur af gigt
→ sjá: kreppa sagnorð, kreppast sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
beygjuvöxtur
krepping
  • krepping
Samstæður
Orðasambönd
  • með krepptan hnefann
  • vera krepptur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
krepptur
kreppt
kreppt
þolfall
krepptan
kreppta
kreppt
þágufall
krepptum
krepptri
krepptu
eignarfall
kreppts
krepptrar
kreppts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
krepptari
krepptari
krepptara
þolfall
krepptari
krepptari
krepptara
þágufall
krepptari
krepptari
krepptara
eignarfall
krepptari
krepptari
krepptara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
krepptastur
krepptust
krepptast
þolfall
krepptastan
krepptasta
krepptast
þágufall
krepptustum
krepptastri
krepptustu
eignarfall
krepptasts
krepptastrar
krepptasts