Yrða

krepptur

lýsingarorðlhþt
1
samanbeygður
krepptur hnefi
2
persóna
sem hefur skerta hreyfigetu þannig að hann getur ekki rétt úr sér
hann er krepptur af gigt
→ sjá: kreppa so, kreppast so
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
beygjuvöxtur
krepping
  • krepping
Samstæður
Orðasambönd
  • með krepptan hnefann
  • vera krepptur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
krepptur
kreppt
kreppt
Þf.
krepptan
kreppta
kreppt
Þgf.
krepptum
krepptri
krepptu
Ef.
kreppts
krepptrar
kreppts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
krepptari
krepptari
krepptara
Þf.
krepptari
krepptari
krepptara
Þgf.
krepptari
krepptari
krepptara
Ef.
krepptari
krepptari
krepptara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
krepptastur
krepptust
krepptast
Þf.
krepptastan
krepptasta
krepptast
Þgf.
krepptustum
krepptastri
krepptustu
Ef.
krepptasts
krepptastrar
krepptasts