skakkur
lýsingarorð
1
ekki beinn, ekki lóðréttur
myndin er skökk á veggnum
skakki turninn í Pisa
hann gengur skakkur
2
ekki réttur, rangur
ég hringdi óvart í skakkt númer
3
óformlegt
í vímu af völdum fíkniefnis, dópaður
það skýtur skökku við
það er furðulegt, ekki í þeim stíl sem búast mætti við
það skýtur skökku við að sjá hann í jakkafötum í vinnunni
Orðasvið og samstæður
vaxtarlag
beygjuvöxtur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skakkur
skökk
skakkt
Þf.
skakkan
skakka
skakkt
Þgf.
skökkum
skakkri
skökku
Ef.
skakks
skakkrar
skakks
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skakkir
skakkar
skökk
Þf.
skakka
skakkar
skökk
Þgf.
skökkum
skökkum
skökkum
Ef.
skakkra
skakkra
skakkra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skakki
skakka
skakka
Þf.
skakka
skökku
skakka
Þgf.
skakka
skökku
skakka
Ef.
skakka
skökku
skakka
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skökku
skökku
skökku
Þf.
skökku
skökku
skökku
Þgf.
skökku
skökku
skökku
Ef.
skökku
skökku
skökku
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skakkari
skakkari
skakkara
Þf.
skakkari
skakkari
skakkara
Þgf.
skakkari
skakkari
skakkara
Ef.
skakkari
skakkari
skakkara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skakkari
skakkari
skakkari
Þf.
skakkari
skakkari
skakkari
Þgf.
skakkari
skakkari
skakkari
Ef.
skakkari
skakkari
skakkari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skakkastur
skökkust
skakkast
Þf.
skakkastan
skakkasta
skakkast
Þgf.
skökkustum
skakkastri
skökkustu
Ef.
skakkasts
skakkastrar
skakkasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skakkastir
skakkastar
skökkust
Þf.
skakkasta
skakkastar
skökkust
Þgf.
skökkustum
skökkustum
skökkustum
Ef.
skakkastra
skakkastra
skakkastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skakkasti
skakkasta
skakkasta
Þf.
skakkasta
skökkustu
skakkasta
Þgf.
skakkasta
skökkustu
skakkasta
Ef.
skakkasta
skökkustu
skakkasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
skökkustu
skökkustu
skökkustu
Þf.
skökkustu
skökkustu
skökkustu
Þgf.
skökkustu
skökkustu
skökkustu
Ef.
skökkustu
skökkustu
skökkustu