kvíða
sagnorðþágufall
hafa óttablandnar áhyggjur (vegna e-s sem er í vændum)
hann hefur lengi kviðið þessum fundi
hún kveið því að hitta hann aftur
kvíða fyrir <vetrinum>
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvíði
kveið
2.p.
kvíðir
kveiðst
3.p.
kvíðir
kveið
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvíðum
kviðum
2.p.
kvíðið
kviðuð
3.p.
kvíða
kviðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvíði
kviði
2.p.
kvíðir
kviðir
3.p.
kvíði
kviði
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvíðum
kviðum
2.p.
kvíðið
kviðuð
3.p.
kvíði
kviðu
Nh.
kvíða
Sagnb.
kviðið
Lh. nt.
kvíðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kvíð
kvíddu
kvíðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvíðirðu
kveiðstu
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvíðiði
kviðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvíðirðu
kviðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvíðiði
kviðuði