kvittur
nafnorðkarlkyn
óljós sögusögn, orðrómur
sá kvittur kom upp að hann hefði dregið sér fé
Orðasvið
orðrómur
söguburður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
kvittur
kvitturinn
Þf.
kvitt
kvittinn
Þgf.
kvittkvitti
kvittinum
Ef.
kvitts
kvittsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
kvittir
kvittirnir
Þf.
kvitti
kvittina
Þgf.
kvittum
kvittunum
Ef.
kvitta
kvittanna