Yrða

kvittur

nafnorðkarlkyn
óljós sögusögn, orðrómur
sá kvittur kom upp að hann hefði dregið sér fé
Orðasvið
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
kvittur
kvitturinn
Þf.
kvitt
kvittinn
Þgf.
kvittkvitti
kvittinum
Ef.
kvitts
kvittsins