kvenkenna
sagnorð kven-kenna þolfall
tala um (e-ð) sem kvenkyns
→ sjá: karlkenna sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kvenkenni
kvenkenndi
önnur persóna
kvenkennir
kvenkenndir
þriðja persóna
kvenkennir
kvenkenndi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kvenkennum
kvenkenndum
önnur persóna
kvenkennið
kvenkennduð
þriðja persóna
kvenkenna
kvenkenndu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kvenkenni
kvenkenndi
önnur persóna
kvenkennir
kvenkenndir
þriðja persóna
kvenkenni
kvenkenndi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kvenkennum
kvenkenndum
önnur persóna
kvenkennið
kvenkennduð
þriðja persóna
kvenkenni
kvenkenndu
nafnháttur
kvenkenna
sagnbót
kvenkennt
lýsingarháttur nútíðar
kvenkennandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
kvenkenn
kvenkenndu
kvenkennið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kvenkennirðu
kvenkenndirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kvenkenniði
kvenkennduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kvenkennirðu
kvenkenndirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kvenkenniði
kvenkennduði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kvenkenndur
kvenkennd
kvenkennt
þolfall
kvenkenndan
kvenkennda
kvenkennt
þágufall
kvenkenndum
kvenkenndri
kvenkenndu
eignarfall
kvenkennds
kvenkenndrar
kvenkennds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kvenkenndir
kvenkenndar
kvenkennd
þolfall
kvenkennda
kvenkenndar
kvenkennd
þágufall
kvenkenndum
kvenkenndum
kvenkenndum
eignarfall
kvenkenndra
kvenkenndra
kvenkenndra