kvenkenna
sagnorðkven-kennaþolfall
tala um (e-ð) sem kvenkyns
→ sjá: karlkenna so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvenkenni
kvenkenndi
2.p.
kvenkennir
kvenkenndir
3.p.
kvenkennir
kvenkenndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvenkennum
kvenkenndum
2.p.
kvenkennið
kvenkennduð
3.p.
kvenkenna
kvenkenndu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvenkenni
kvenkenndi
2.p.
kvenkennir
kvenkenndir
3.p.
kvenkenni
kvenkenndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvenkennum
kvenkenndum
2.p.
kvenkennið
kvenkennduð
3.p.
kvenkenni
kvenkenndu
Nh.
kvenkenna
Sagnb.
kvenkennt
Lh. nt.
kvenkennandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kvenkenn
kvenkenndu
kvenkennið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvenkennirðu
kvenkenndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvenkenniði
kvenkennduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvenkennirðu
kvenkenndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvenkenniði
kvenkennduði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kvenkenndur
kvenkennd
kvenkennt
Þf.
kvenkenndan
kvenkennda
kvenkennt
Þgf.
kvenkenndum
kvenkenndri
kvenkenndu
Ef.
kvenkennds
kvenkenndrar
kvenkennds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kvenkenndir
kvenkenndar
kvenkennd
Þf.
kvenkennda
kvenkenndar
kvenkennd
Þgf.
kvenkenndum
kvenkenndum
kvenkenndum
Ef.
kvenkenndra
kvenkenndra
kvenkenndra