karlkenna
sagnorðkarl-kennaþolfall
tala um (e-ð) sem karlkyns
→ sjá: kvenkenna so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
karlkenni
karlkenndi
2.p.
karlkennir
karlkenndir
3.p.
karlkennir
karlkenndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
karlkennum
karlkenndum
2.p.
karlkennið
karlkennduð
3.p.
karlkenna
karlkenndu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
karlkenni
karlkenndi
2.p.
karlkennir
karlkenndir
3.p.
karlkenni
karlkenndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
karlkennum
karlkenndum
2.p.
karlkennið
karlkennduð
3.p.
karlkenni
karlkenndu
Nh.
karlkenna
Sagnb.
karlkennt
Lh. nt.
karlkennandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
karlkenn
karlkenndu
karlkennið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
karlkennirðu
karlkenndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
karlkenniði
karlkennduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
karlkennirðu
karlkenndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
karlkenniði
karlkennduði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
karlkenndur
karlkennd
karlkennt
Þf.
karlkenndan
karlkennda
karlkennt
Þgf.
karlkenndum
karlkenndri
karlkenndu
Ef.
karlkennds
karlkenndrar
karlkennds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
karlkenndir
karlkenndar
karlkennd
Þf.
karlkennda
karlkenndar
karlkennd
Þgf.
karlkenndum
karlkenndum
karlkenndum
Ef.
karlkenndra
karlkenndra
karlkenndra