lærast
sagnorð miðmynd
vera lært
réttu handtökin lærast smám saman
þágufall<mér> lærist <þetta>
ég læri þetta, ég kemst að raun um það
mér lærðist fljótt að hlusta þegar kennarinn talaði
honum hefur lærst að lesa veðurhorfur úr skýjunum
→ sjá: læra sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lærist
lærðist
önnur persóna
lærist
lærðist
þriðja persóna
lærist
lærðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lærumst
lærðumst
önnur persóna
lærist
lærðust
þriðja persóna
lærast
lærðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lærist
lærðist
önnur persóna
lærist
lærðist
þriðja persóna
lærist
lærðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lærumst
lærðumst
önnur persóna
lærist
lærðust
þriðja persóna
lærist
lærðust
nafnháttur
lærast
sagnbót
lærst
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lærist
lærðist
önnur persóna
lærist
lærðist
þriðja persóna
lærist
lærðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lærist
lærðist
önnur persóna
lærist
lærðist
þriðja persóna
lærist
lærðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lærist
lærðist
önnur persóna
lærist
lærðist
þriðja persóna
lærist
lærðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lærist
lærðist
önnur persóna
lærist
lærðist
þriðja persóna
lærist
lærðist