lærast
sagnorðmiðmynd
vera lært
réttu handtökin lærast smám saman
þágufall<mér> lærist <þetta>
ég læri þetta, ég kemst að raun um það
mér lærðist fljótt að hlusta þegar kennarinn talaði
honum hefur lærst að lesa veðurhorfur úr skýjunum
→ sjá: læra so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
læri
lærði
2.p.
lærir
lærðir
3.p.
lærir
lærði
Nútíð
Þátíð
1.p.
lærum
lærðum
2.p.
lærið
lærðuð
3.p.
læra
lærðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
lærist
lærðist
2.p.
lærist
lærðist
3.p.
lærist
lærðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
lærumst
lærðumst
2.p.
lærist
lærðust
3.p.
lærast
lærðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
læri
lærði
2.p.
lærir
lærðir
3.p.
læri
lærði
Nútíð
Þátíð
1.p.
lærum
lærðum
2.p.
lærið
lærðuð
3.p.
læri
lærðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
lærist
lærðist
2.p.
lærist
lærðist
3.p.
lærist
lærðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
lærumst
lærðumst
2.p.
lærist
lærðust
3.p.
lærist
lærðust
Nh.
læra
Sagnb.
lært
Lh. nt.
lærandi
Nh.
lærast
Sagnb.
lærst
Lh. nt.
lærandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
lær
lærðu
lærið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
lærirðu
lærðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
læriði
lærðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
lærirðu
lærðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
læriði
lærðuði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lærist
lærðist
2.p.
lærist
lærðist
3.p.
lærist
lærðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
lærist
lærðist
2.p.
lærist
lærðist
3.p.
lærist
lærðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lærist
lærðist
2.p.
lærist
lærðist
3.p.
lærist
lærðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
lærist
lærðist
2.p.
lærist
lærðist
3.p.
lærist
lærðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
lærður
lærð
lært
Þf.
lærðan
lærða
lært
Þgf.
lærðum
lærðri
lærðu
Ef.
lærðs
lærðrar
lærðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
lærðir
lærðar
lærð
Þf.
lærða
lærðar
lærð
Þgf.
lærðum
lærðum
lærðum
Ef.
lærðra
lærðra
lærðra