Yrða

læra

sagnorð þolfall
fá þekkingu (í e-u), nema (e-ð)
hún lærði vísuna
hann lærir efnafræði í skólanum
hún er að læra að lesa
ég lærði að prjóna af henni
læra á <píanó>
læra á bíl
læra fyrir/undir próf
→ sjá: lærast sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
lærdómur
nám
Samstæður
Orðasambönd
  • fara í Lón og læra betur
  • fljótur að læra
  • hafa ekkert lært og engu gleymt
  • læra að stauta
  • læra af reynslunni
  • læra á skauta
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
læri
lærði
önnur persóna
lærir
lærðir
þriðja persóna
lærir
lærði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
læri
lærði
önnur persóna
lærir
lærðir
þriðja persóna
læri
lærði
nafnháttur
læra
sagnbót
lært
lýsingarháttur nútíðar
lærandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
lær
lærðu
lærið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lærirðu
lærðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lærirðu
lærðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lærist
lærðist
önnur persóna
lærist
lærðist
þriðja persóna
lærist
lærðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lærist
lærðist
önnur persóna
lærist
lærðist
þriðja persóna
lærist
lærðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
lærður
lærð
lært
þolfall
lærðan
lærða
lært
þágufall
lærðum
lærðri
lærðu
eignarfall
lærðs
lærðrar
lærðs