Yrða

löggilda

sagnorð lög-gilda þolfall
lögfræði
gefa (e-u) lagalegt gildi, staðfesta formlega að e-ð sé í samræmi við lög
→ sjá: löggiltur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
löggildi
löggilti
önnur persóna
löggildir
löggiltir
þriðja persóna
löggildir
löggilti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
löggildi
löggilti
önnur persóna
löggildir
löggiltir
þriðja persóna
löggildi
löggilti
nafnháttur
löggilda
sagnbót
löggilt
lýsingarháttur nútíðar
löggildandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
löggild
löggiltu
löggildið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
löggildirðu
löggiltirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
löggildirðu
löggiltirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
löggiltur
löggilt
löggilt
þolfall
löggiltan
löggilta
löggilt
þágufall
löggiltum
löggiltri
löggiltu
eignarfall
löggilts
löggiltrar
löggilts