löggilda
sagnorðlög-gildaþolfall
lögfræði
gefa (e-u) lagalegt gildi, staðfesta formlega að e-ð sé í samræmi við lög
→ sjá: löggiltur lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
löggildi
löggilti
2.p.
löggildir
löggiltir
3.p.
löggildir
löggilti
Nútíð
Þátíð
1.p.
löggildum
löggiltum
2.p.
löggildið
löggiltuð
3.p.
löggilda
löggiltu
Nútíð
Þátíð
1.p.
löggildist
löggiltist
2.p.
löggildist
löggiltist
3.p.
löggildist
löggiltist
Nútíð
Þátíð
1.p.
löggildumst
löggiltumst
2.p.
löggildist
löggiltust
3.p.
löggildast
löggiltust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
löggildi
löggilti
2.p.
löggildir
löggiltir
3.p.
löggildi
löggilti
Nútíð
Þátíð
1.p.
löggildum
löggiltum
2.p.
löggildið
löggiltuð
3.p.
löggildi
löggiltu
Nútíð
Þátíð
1.p.
löggildist
löggiltist
2.p.
löggildist
löggiltist
3.p.
löggildist
löggiltist
Nútíð
Þátíð
1.p.
löggildumst
löggiltumst
2.p.
löggildist
löggiltust
3.p.
löggildist
löggiltust
Nh.
löggilda
Sagnb.
löggilt
Lh. nt.
löggildandi
Nh.
löggildast
Sagnb.
löggilst
Lh. nt.
löggildandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
löggild
löggiltu
löggildið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
löggildirðu
löggiltirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
löggildiði
löggiltuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
löggildirðu
löggiltirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
löggildiði
löggiltuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
löggildistu
löggiltistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
löggildistu
löggiltistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
löggiltur
löggilt
löggilt
Þf.
löggiltan
löggilta
löggilt
Þgf.
löggiltum
löggiltri
löggiltu
Ef.
löggilts
löggiltrar
löggilts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
löggiltir
löggiltar
löggilt
Þf.
löggilta
löggiltar
löggilt
Þgf.
löggiltum
löggiltum
löggiltum
Ef.
löggiltra
löggiltra
löggiltra