löggiltur
lýsingarorðlög-giltur
lögfræði
sem hefur lagalegt gildi, sem hefur hlotið löggildingu
löggiltur endurskoðandi
löggilt iðngrein
löggiltur skjalaþýðandi
→ sjá: löggilda so
Orðasvið og samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
löggiltur
löggilt
löggilt
Þf.
löggiltan
löggilta
löggilt
Þgf.
löggiltum
löggiltri
löggiltu
Ef.
löggilts
löggiltrar
löggilts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
löggiltir
löggiltar
löggilt
Þf.
löggilta
löggiltar
löggilt
Þgf.
löggiltum
löggiltum
löggiltum
Ef.
löggiltra
löggiltra
löggiltra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
löggilti
löggilta
löggilta
Þf.
löggilta
löggiltu
löggilta
Þgf.
löggilta
löggiltu
löggilta
Ef.
löggilta
löggiltu
löggilta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
löggiltu
löggiltu
löggiltu
Þf.
löggiltu
löggiltu
löggiltu
Þgf.
löggiltu
löggiltu
löggiltu
Ef.
löggiltu
löggiltu
löggiltu