lúta (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

þágufall

beygja höfuðið niður

hann laut höfði í auðmýkt

þágufall

beygja sig undir vald (e-s)

Íslendingar lutu Danakonungi í margar aldir

lúta svo lágt

verða sér til minnkunar, minnka sig

geta þeir lotið svo lágt að ætla að græða á spilafíklum?

lúta í lægra haldi

bíða ósigur, játa sig sigraðan

erlenda liðið varð að lúta í lægra haldi í keppninni

herforinginn varð að lúta í lægra haldi fyrir óvininum

lúta + að

varða (e-ð), snerta (e-ð)

samningurinn lýtur að viðskiptum landanna

helsta gagnrýnin laut að fjármálum fyrirtækisins

stofnunin veitir ráðgjöf um allt sem lýtur að fiskveiðum