lauma
sagnorðþágufall
koma (e-u) (eitthvert) laumulega, með leynd
hann laumar miðanum að henni
hún laumaði svefnlyfi í glasið hans
→ sjá: laumast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lauma
laumaði
2.p.
laumar
laumaðir
3.p.
laumar
laumaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
laumum
laumuðum
2.p.
laumið
laumuðuð
3.p.
lauma
laumuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
laumast
laumaðist
2.p.
laumast
laumaðist
3.p.
laumast
laumaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
laumumst
laumuðumst
2.p.
laumist
laumuðust
3.p.
laumast
laumuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
laumi
laumaði
2.p.
laumir
laumaðir
3.p.
laumi
laumaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
laumum
laumuðum
2.p.
laumið
laumuðuð
3.p.
laumi
laumuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
laumist
laumaðist
2.p.
laumist
laumaðist
3.p.
laumist
laumaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
laumumst
laumuðumst
2.p.
laumist
laumuðust
3.p.
laumist
laumuðust
Nh.
lauma
Sagnb.
laumað
Lh. nt.
laumandi
Nh.
laumast
Sagnb.
laumast
Lh. nt.
laumandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
lauma
laumaðu
laumið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
laumarðu
laumaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
laumiði
laumuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
laumirðu
laumaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
laumiði
laumuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
laumastu
laumaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
laumistu
laumaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
laumaður
laumuð
laumað
Þf.
laumaðan
laumaða
laumað
Þgf.
laumuðum
laumaðri
laumuðu
Ef.
laumaðs
laumaðrar
laumaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
laumaðir
laumaðar
laumuð
Þf.
laumaða
laumaðar
laumuð
Þgf.
laumuðum
laumuðum
laumuðum
Ef.
laumaðra
laumaðra
laumaðra