Yrða

lauma

sagnorð þágufall
koma (e-u) (eitthvert) laumulega, með leynd
hann laumar miðanum að henni
hún laumaði svefnlyfi í glasið hans
→ sjá: laumast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lauma
laumaði
önnur persóna
laumar
laumaðir
þriðja persóna
laumar
laumaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
laumi
laumaði
önnur persóna
laumir
laumaðir
þriðja persóna
laumi
laumaði
nafnháttur
lauma
sagnbót
laumað
lýsingarháttur nútíðar
laumandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
lauma
laumaðu
laumið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
laumarðu
laumaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
laumirðu
laumaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
laumaður
laumuð
laumað
þolfall
laumaðan
laumaða
laumað
þágufall
laumuðum
laumaðri
laumuðu
eignarfall
laumaðs
laumaðrar
laumaðs