launa
sagnorðþágufall/þolfall
1
greiða (e-m) endurgjald fyrir unna vinnu
eigandinn launar starfsfólkinu illa
hann launaði mér verkið með rauðvínsflösku
hann mun launa henni fyrir málningarvinnuna
2
borga (e-m) t.d. greiða til baka
mig langar að launa honum þessa góðu gjöf
launa <honum> lambið gráa
hefna sín á honum
ég ætla að launa henni lambið gráa við fyrsta tækifæri
→ sjá: launaður lo
Orðasambönd
Orðasambönd
- eiga fótum fjör að launa
- eiga fótum sínum fjör að launa
- launa fyrir sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
launa
launaði
2.p.
launar
launaðir
3.p.
launar
launaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
launum
launuðum
2.p.
launið
launuðuð
3.p.
launa
launuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
launast
launaðist
2.p.
launast
launaðist
3.p.
launast
launaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
launumst
launuðumst
2.p.
launist
launuðust
3.p.
launast
launuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
launi
launaði
2.p.
launir
launaðir
3.p.
launi
launaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
launum
launuðum
2.p.
launið
launuðuð
3.p.
launi
launuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
launist
launaðist
2.p.
launist
launaðist
3.p.
launist
launaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
launumst
launuðumst
2.p.
launist
launuðust
3.p.
launist
launuðust
Nh.
launa
Sagnb.
launað
Lh. nt.
launandi
Nh.
launast
Sagnb.
launast
Lh. nt.
launandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
launa
launaðu
launið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
launarðu
launaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
launiði
launuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
launirðu
launaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
launiði
launuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
launastu
launaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
launistu
launaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
launaður
launuð
launað
Þf.
launaðan
launaða
launað
Þgf.
launuðum
launaðri
launuðu
Ef.
launaðs
launaðrar
launaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
launaðir
launaðar
launuð
Þf.
launaða
launaðar
launuð
Þgf.
launuðum
launuðum
launuðum
Ef.
launaðra
launaðra
launaðra