Yrða

launa

sagnorð þágufall/þolfall
1
greiða (e-m) endurgjald fyrir unna vinnu
eigandinn launar starfsfólkinu illa
hann launaði mér verkið með rauðvínsflösku
hann mun launa henni fyrir málningarvinnuna
2
borga (e-m) t.d. greiða til baka
mig langar að launa honum þessa góðu gjöf
launa <honum> lambið gráa
hefna sín á honum
ég ætla að launa henni lambið gráa við fyrsta tækifæri
→ sjá: launaður lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • eiga fótum fjör að launa
  • eiga fótum sínum fjör að launa
  • launa fyrir sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
launa
launaði
önnur persóna
launar
launaðir
þriðja persóna
launar
launaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
launi
launaði
önnur persóna
launir
launaðir
þriðja persóna
launi
launaði
nafnháttur
launa
sagnbót
launað
lýsingarháttur nútíðar
launandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
launa
launaðu
launið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
launarðu
launaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
launirðu
launaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
launaður
launuð
launað
þolfall
launaðan
launaða
launað
þágufall
launuðum
launaðri
launuðu
eignarfall
launaðs
launaðrar
launaðs