leifa
sagnorð þágufall
skilja eftir (e-ð) af mat sínum
hún leifði mestöllum ísnum sínum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
leifi
leifði
önnur persóna
leifir
leifðir
þriðja persóna
leifir
leifði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
leifum
leifðum
önnur persóna
leifið
leifðuð
þriðja persóna
leifa
leifðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
leifist
leifðist
önnur persóna
leifist
leifðist
þriðja persóna
leifist
leifðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
leifumst
leifðumst
önnur persóna
leifist
leifðust
þriðja persóna
leifast
leifðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
leifi
leifði
önnur persóna
leifir
leifðir
þriðja persóna
leifi
leifði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
leifum
leifðum
önnur persóna
leifið
leifðuð
þriðja persóna
leifi
leifðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
leifist
leifðist
önnur persóna
leifist
leifðist
þriðja persóna
leifist
leifðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
leifumst
leifðumst
önnur persóna
leifist
leifðust
þriðja persóna
leifist
leifðust
nafnháttur
leifa
sagnbót
leift
lýsingarháttur nútíðar
leifandi
nafnháttur
leifast
sagnbót
leifst
lýsingarháttur nútíðar
leifandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
leif
leifðu
leifið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
leifirðu
leifðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
leifiði
leifðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
leifirðu
leifðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
leifiði
leifðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
leifistu
leifðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
leifistu
leifðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
leifður
leifð
leift
þolfall
leifðan
leifða
leift
þágufall
leifðum
leifðri
leifðu
eignarfall
leifðs
leifðrar
leifðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
leifðir
leifðar
leifð
þolfall
leifða
leifðar
leifð
þágufall
leifðum
leifðum
leifðum
eignarfall
leifðra
leifðra
leifðra