Yrða

lemja

sagnorðþolfall
slá (e-n/e-ð), berja (e-n/e-ð)
þeir réðust á hann og lömdu hann
hann lamdi mig í hausinn með dagblaði
rigningin lemur gluggana
lemja <hana> í klessu
lemja hana mikið
hættu að stríða mér eða ég lem þig í klessu
→ sjá: lemjast so, laminn lo, lemjandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lem
lamdi
2.p.
lemur
lamdir
3.p.
lemur
lamdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
lemji
lemdi
2.p.
lemjir
lemdir
3.p.
lemji
lemdi
Nh.
lemja
Sagnb.
lamið
Lh. nt.
lemjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
lem
lemdu
lemjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
lemurðu
lamdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
lemjirðu
lemdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
laminn
lamin
lamið
Þf.
laminn
lamda
lamið
Þgf.
lömdum
laminni
lömdu
Ef.
lamins
laminnar
lamins