Yrða

lemja

sagnorð þolfall
slá (e-n/e-ð), berja (e-n/e-ð)
þeir réðust á hann og lömdu hann
hann lamdi mig í hausinn með dagblaði
rigningin lemur gluggana
lemja <hana> í klessu
lemja hana mikið
hættu að stríða mér eða ég lem þig í klessu
→ sjá: lemjast sagnorð, laminn lýsingarorð, lemjandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lem
lamdi
önnur persóna
lemur
lamdir
þriðja persóna
lemur
lamdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lemji
lemdi
önnur persóna
lemjir
lemdir
þriðja persóna
lemji
lemdi
nafnháttur
lemja
sagnbót
lamið
lýsingarháttur nútíðar
lemjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
lem
lemdu
lemjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lemurðu
lamdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lemjirðu
lemdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
laminn
lamin
lamið
þolfall
laminn
lamda
lamið
þágufall
lömdum
laminni
lömdu
eignarfall
lamins
laminnar
lamins