lesa
sagnorð þolfall
1
greina orð úr bókstöfum; ráða í texta eða tákn
hann las bókina
ekki trufla mig, ég er að lesa
hún las kvæðið upphátt
lesa <lögfræði>
læra lögfræði
lesa á mælinn / af mælinum
lesa fyrir
lesa upphátt til eftirritunar
kennarinn las fyrir og börnin skrifuðu það niður
lesa í lófa
ráða persónuleika og örlög úr línum í lófanum
lesa sér til um <viðfangsefnið>
lesa ýmislegt varðandi það
lesa undir próf
lesa upp <ljóð>
lesa <þetta> úr <augnaráði hans>
lesa <ritgerðina> yfir
2
gamalt
tína (e-ð)
hún las aldin af trjánum
3
lesa sig <áfram>
fikra sig hægt áfram
þeir lásu sig niður eftir kaðlinum
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
lestur
- lestur
- , lestrarhestur
- , hraðlestur
- , raddlestur
- , sílesandi
- , ljóðalestur
Orðasambönd
- kunna að lesa
- lesa á bók
- lesa bænirnar sínar
- lesa faðirvor
- lesa fyrir
- lesa guðspjallið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
les
las
önnur persóna
lest
last
þriðja persóna
les
las
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lesum
lásum
önnur persóna
lesið
lásuð
þriðja persóna
lesa
lásu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lesi
læsi
önnur persóna
lesir
læsir
þriðja persóna
lesi
læsi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lesum
læsum
önnur persóna
lesið
læsuð
þriðja persóna
lesi
læsu
nafnháttur
lesa
sagnbót
lesið
lýsingarháttur nútíðar
lesandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
les
lestu
lesið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lestu
lastu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lesiði
lásuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lesirðu
læsirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lesiði
læsuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
lesinn
lesin
lesið
þolfall
lesinn
lesna
lesið
þágufall
lesnum
lesinni
lesnu
eignarfall
lesins
lesinnar
lesins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
lesnir
lesnar
lesin
þolfall
lesna
lesnar
lesin
þágufall
lesnum
lesnum
lesnum
eignarfall
lesinna
lesinna
lesinna