Yrða

leyfa

sagnorðþágufall/þolfall
veita (e-m) leyfi (til e-s), lofa (e-m) að gera e-ð
hún leyfir mér að nota þvottavélina
þeir leyfðu hundinum að hlaupa um í garðinum
engin veiði er leyfð í vatninu
→ sjá: leyfast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
leyfi
leyfði
2.p.
leyfir
leyfðir
3.p.
leyfir
leyfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
leyfi
leyfði
2.p.
leyfir
leyfðir
3.p.
leyfi
leyfði
Nh.
leyfa
Sagnb.
leyft
Lh. nt.
leyfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
leyf
leyfðu
leyfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
leyfirðu
leyfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
leyfirðu
leyfðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
leyfist
leyfðist
2.p.
leyfist
leyfðist
3.p.
leyfist
leyfðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
leyfist
leyfðist
2.p.
leyfist
leyfðist
3.p.
leyfist
leyfðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
leyfður
leyfð
leyft
Þf.
leyfðan
leyfða
leyft
Þgf.
leyfðum
leyfðri
leyfðu
Ef.
leyfðs
leyfðrar
leyfðs