Yrða

lofaður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
1
frátekinn
þú nærð ekki í hana því hún er lofuð
hvolparnir eru allir lofaðir
2
sem fær gott umtal, rómaður
hann var lofaður af öllu samstarfsfólki sínu
→ sjá: lofa sagnorð, lofast sagnorð
Orðasvið
trúlofun
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
lofaður
lofuð
lofað
þolfall
lofaðan
lofaða
lofað
þágufall
lofuðum
lofaðri
lofuðu
eignarfall
lofaðs
lofaðrar
lofaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
lofaðri
lofaðri
lofaðra
þolfall
lofaðri
lofaðri
lofaðra
þágufall
lofaðri
lofaðri
lofaðra
eignarfall
lofaðri
lofaðri
lofaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
lofaðastur
lofuðust
lofaðast
þolfall
lofaðastan
lofaðasta
lofaðast
þágufall
lofuðustum
lofaðastri
lofuðustu
eignarfall
lofaðasts
lofaðastrar
lofaðasts