lokka
sagnorð þolfall
beita (e-n) mjúkum tiltölum, laða (e-n), freista (e-s)
þeir lokkuðu frægan fyrirlesara til landsins
hún lokkaði hann með fögrum söng sínum
→ sjá: lokkandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lokka
lokkaði
önnur persóna
lokkar
lokkaðir
þriðja persóna
lokkar
lokkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lokkum
lokkuðum
önnur persóna
lokkið
lokkuðuð
þriðja persóna
lokka
lokkuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lokkast
lokkaðist
önnur persóna
lokkast
lokkaðist
þriðja persóna
lokkast
lokkaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lokkumst
lokkuðumst
önnur persóna
lokkist
lokkuðust
þriðja persóna
lokkast
lokkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lokki
lokkaði
önnur persóna
lokkir
lokkaðir
þriðja persóna
lokki
lokkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lokkum
lokkuðum
önnur persóna
lokkið
lokkuðuð
þriðja persóna
lokki
lokkuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lokkist
lokkaðist
önnur persóna
lokkist
lokkaðist
þriðja persóna
lokkist
lokkaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
lokkumst
lokkuðumst
önnur persóna
lokkist
lokkuðust
þriðja persóna
lokkist
lokkuðust
nafnháttur
lokka
sagnbót
lokkað
lýsingarháttur nútíðar
lokkandi
nafnháttur
lokkast
sagnbót
lokkast
lýsingarháttur nútíðar
lokkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
lokka
lokkaðu
lokkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lokkarðu
lokkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lokkiði
lokkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lokkirðu
lokkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lokkiði
lokkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lokkastu
lokkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
lokkistu
lokkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
lokkaður
lokkuð
lokkað
þolfall
lokkaðan
lokkaða
lokkað
þágufall
lokkuðum
lokkaðri
lokkuðu
eignarfall
lokkaðs
lokkaðrar
lokkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
lokkaðir
lokkaðar
lokkuð
þolfall
lokkaða
lokkaðar
lokkuð
þágufall
lokkuðum
lokkuðum
lokkuðum
eignarfall
lokkaðra
lokkaðra
lokkaðra