mæta
sagnorð
1
þágufall
hitta (e-n) á ferð
ég mætti henni í dyrunum
þeir mættu vini sínum á leið í skólann
2
koma á áætlaðan stað
hann mætir snemma í vinnuna
nemandinn mætti ekki í skólann
hún á að mæta til yfirheyrslu í dag
3
þágufall
hljóta, fá (e-ð)
hún mætti miklum skilningi hjá yfirmanninum
tillagan hefur mætt nokkurri mótstöðu
mæta örlögum sínum
láta hart mæta hörðu
veita öfluga mótspyrnu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mæti
mætti
2.p.
mætir
mættir
3.p.
mætir
mætti
Nútíð
Þátíð
1.p.
mætum
mættum
2.p.
mætið
mættuð
3.p.
mæta
mættu
Nútíð
Þátíð
1.p.
mætist
mættist
2.p.
mætist
mættist
3.p.
mætist
mættist
Nútíð
Þátíð
1.p.
mætumst
mættumst
2.p.
mætist
mættust
3.p.
mætast
mættust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mæti
mætti
2.p.
mætir
mættir
3.p.
mæti
mætti
Nútíð
Þátíð
1.p.
mætum
mættum
2.p.
mætið
mættuð
3.p.
mæti
mættu
Nútíð
Þátíð
1.p.
mætist
mættist
2.p.
mætist
mættist
3.p.
mætist
mættist
Nútíð
Þátíð
1.p.
mætumst
mættumst
2.p.
mætist
mættust
3.p.
mætist
mættust
Nh.
mæta
Sagnb.
mætt
Lh. nt.
mætandi
Nh.
mætast
Sagnb.
mæst
Lh. nt.
mætandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
mæt
mættu
mætið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mætirðu
mættirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
mætiði
mættuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mætirðu
mættirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
mætiði
mættuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mætistu
mættistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mætistu
mættistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mættur
mætt
mætt
Þf.
mættan
mætta
mætt
Þgf.
mættum
mættri
mættu
Ef.
mætts
mættrar
mætts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mættir
mættar
mætt
Þf.
mætta
mættar
mætt
Þgf.
mættum
mættum
mættum
Ef.
mættra
mættra
mættra