Yrða

mæta

sagnorð
1
þágufall
hitta (e-n) á ferð
ég mætti henni í dyrunum
þeir mættu vini sínum á leið í skólann
2
koma á áætlaðan stað
hann mætir snemma í vinnuna
nemandinn mætti ekki í skólann
hún á að mæta til yfirheyrslu í dag
3
þágufall
hljóta, fá (e-ð)
hún mætti miklum skilningi hjá yfirmanninum
tillagan hefur mætt nokkurri mótstöðu
mæta örlögum sínum
láta hart mæta hörðu
veita öfluga mótspyrnu
→ sjá: mætast sagnorð, mættur lýsingarorð
Orðasvið og orðasambönd
koma
mæting
Orðasambönd
  • eiga viðurkeppni að mæta
  • hætta að mæta
  • láta dal mæta hóli
  • láta hart mæta hörðu
  • mæta afleiðingunum
  • mæta andstreymi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mæti
mætti
önnur persóna
mætir
mættir
þriðja persóna
mætir
mætti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mæti
mætti
önnur persóna
mætir
mættir
þriðja persóna
mæti
mætti
nafnháttur
mæta
sagnbót
mætt
lýsingarháttur nútíðar
mætandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
mæt
mættu
mætið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mætirðu
mættirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mætirðu
mættirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
mættur
mætt
mætt
þolfall
mættan
mætta
mætt
þágufall
mættum
mættri
mættu
eignarfall
mætts
mættrar
mætts