mítur
nafnorðhvorugkyn
hátt og ávalt höfuðfat sem kardínálar, ábótar og biskupar bera við hátíðleg tækifæri
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
mítur
mítrið
Þf.
mítur
mítrið
Þgf.
mítri
mítrinu
Ef.
míturs
mítursins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
mítur
mítrin
Þf.
mítur
mítrin
Þgf.
mítrum
mítrunum
Ef.
mítra
mítranna