Yrða

mjaka

sagnorð þágufall
koma (e-u) hægt áfram, þoka (e-u)
hún reyndi að mjaka bílnum út úr skaflinum
þeir mjökuðu píanóinu varlega inn í húsið
mjaka sér
færa sig hægt
ég mjakaði mér nær dyrunum
→ sjá: mjakast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mjaka
mjakaði
önnur persóna
mjakar
mjakaðir
þriðja persóna
mjakar
mjakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mjaki
mjakaði
önnur persóna
mjakir
mjakaðir
þriðja persóna
mjaki
mjakaði
nafnháttur
mjaka
sagnbót
mjakað
lýsingarháttur nútíðar
mjakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
mjaka
mjakaðu
mjakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mjakarðu
mjakaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
mjakirðu
mjakaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mjakar
mjakaði
önnur persóna
mjakar
mjakaði
þriðja persóna
mjakar
mjakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mjaki
mjakaði
önnur persóna
mjaki
mjakaði
þriðja persóna
mjaki
mjakaði