Yrða

mjaka

sagnorðþágufall
koma (e-u) hægt áfram, þoka (e-u)
hún reyndi að mjaka bílnum út úr skaflinum
þeir mjökuðu píanóinu varlega inn í húsið
mjaka sér
færa sig hægt
ég mjakaði mér nær dyrunum
→ sjá: mjakast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mjaka
mjakaði
2.p.
mjakar
mjakaðir
3.p.
mjakar
mjakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mjaki
mjakaði
2.p.
mjakir
mjakaðir
3.p.
mjaki
mjakaði
Nh.
mjaka
Sagnb.
mjakað
Lh. nt.
mjakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
mjaka
mjakaðu
mjakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mjakarðu
mjakaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
mjakirðu
mjakaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mjakar
mjakaði
2.p.
mjakar
mjakaði
3.p.
mjakar
mjakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mjaki
mjakaði
2.p.
mjaki
mjakaði
3.p.
mjaki
mjakaði