Yrða

móðga

sagnorð þolfall
vanvirða (e-n) í orðum eða gerðum
hún móðgaði hann með því að segja að hann væri of feitur
→ sjá: móðgast sagnorð, móðgaður lýsingarorð, móðgandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
móðga
móðgaði
önnur persóna
móðgar
móðgaðir
þriðja persóna
móðgar
móðgaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
móðgi
móðgaði
önnur persóna
móðgir
móðgaðir
þriðja persóna
móðgi
móðgaði
nafnháttur
móðga
sagnbót
móðgað
lýsingarháttur nútíðar
móðgandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
móðga
móðgaðu
móðgið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
móðgarðu
móðgaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
móðgirðu
móðgaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
móðgaður
móðguð
móðgað
þolfall
móðgaðan
móðgaða
móðgað
þágufall
móðguðum
móðgaðri
móðguðu
eignarfall
móðgaðs
móðgaðrar
móðgaðs