Yrða

móðgaður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
sem er fúll yfir að hafa ekki verið sýnd virðing
hún varð móðguð af því að hún fékk ekki boðskort
→ sjá: móðga sagnorð, móðgast sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
móðgun
Samstæður
Orðasambönd
  • vera móðgaður
  • verða móðgaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
móðgaður
móðguð
móðgað
þolfall
móðgaðan
móðgaða
móðgað
þágufall
móðguðum
móðgaðri
móðguðu
eignarfall
móðgaðs
móðgaðrar
móðgaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
móðgaðri
móðgaðri
móðgaðra
þolfall
móðgaðri
móðgaðri
móðgaðra
þágufall
móðgaðri
móðgaðri
móðgaðra
eignarfall
móðgaðri
móðgaðri
móðgaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
móðgaðastur
móðguðust
móðgaðast
þolfall
móðgaðastan
móðgaðasta
móðgaðast
þágufall
móðguðustum
móðgaðastri
móðguðustu
eignarfall
móðgaðasts
móðgaðastrar
móðgaðasts