Yrða

móðgaður

lýsingarorðlhþt
sem er fúll yfir að hafa ekki verið sýnd virðing
hún varð móðguð af því að hún fékk ekki boðskort
→ sjá: móðga so, móðgast so
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
móðgun
Samstæður
Orðasambönd
  • vera móðgaður
  • verða móðgaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
móðgaður
móðguð
móðgað
Þf.
móðgaðan
móðgaða
móðgað
Þgf.
móðguðum
móðgaðri
móðguðu
Ef.
móðgaðs
móðgaðrar
móðgaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
móðgaðri
móðgaðri
móðgaðra
Þf.
móðgaðri
móðgaðri
móðgaðra
Þgf.
móðgaðri
móðgaðri
móðgaðra
Ef.
móðgaðri
móðgaðri
móðgaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
móðgaðastur
móðguðust
móðgaðast
Þf.
móðgaðastan
móðgaðasta
móðgaðast
Þgf.
móðguðustum
móðgaðastri
móðguðustu
Ef.
móðgaðasts
móðgaðastrar
móðgaðasts