maka1
sagnorð þolfall
eðla sig, para sig
<fuglarnir> maka sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
maka
makaði
önnur persóna
makar
makaðir
þriðja persóna
makar
makaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mökum
mökuðum
önnur persóna
makið
mökuðuð
þriðja persóna
maka
mökuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
makast
makaðist
önnur persóna
makast
makaðist
þriðja persóna
makast
makaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mökumst
mökuðumst
önnur persóna
makist
mökuðust
þriðja persóna
makast
mökuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
maki
makaði
önnur persóna
makir
makaðir
þriðja persóna
maki
makaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mökum
mökuðum
önnur persóna
makið
mökuðuð
þriðja persóna
maki
mökuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
makist
makaðist
önnur persóna
makist
makaðist
þriðja persóna
makist
makaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mökumst
mökuðumst
önnur persóna
makist
mökuðust
þriðja persóna
makist
mökuðust
nafnháttur
maka
sagnbót
makað
lýsingarháttur nútíðar
makandi
nafnháttur
makast
sagnbót
makast
lýsingarháttur nútíðar
makandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
maka
makaðu
makið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
makarðu
makaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
makiði
mökuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
makirðu
makaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
makiði
mökuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
makastu
makaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
makistu
makaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
makaður
mökuð
makað
þolfall
makaðan
makaða
makað
þágufall
mökuðum
makaðri
mökuðu
eignarfall
makaðs
makaðrar
makaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
makaðir
makaðar
mökuð
þolfall
makaða
makaðar
mökuð
þágufall
mökuðum
mökuðum
mökuðum
eignarfall
makaðra
makaðra
makaðra