mana
sagnorðþolfall
hvetja (e-n), skora á (e-n) að gera e-ð (heimskulegt)
þeir mönuðu hann til að synda út í eyna
hún manaði mig til að stela sígarettum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mana
manaði
2.p.
manar
manaðir
3.p.
manar
manaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
mönum
mönuðum
2.p.
manið
mönuðuð
3.p.
mana
mönuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
manast
manaðist
2.p.
manast
manaðist
3.p.
manast
manaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
mönumst
mönuðumst
2.p.
manist
mönuðust
3.p.
manast
mönuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
mani
manaði
2.p.
manir
manaðir
3.p.
mani
manaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
mönum
mönuðum
2.p.
manið
mönuðuð
3.p.
mani
mönuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
manist
manaðist
2.p.
manist
manaðist
3.p.
manist
manaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
mönumst
mönuðumst
2.p.
manist
mönuðust
3.p.
manist
mönuðust
Nh.
mana
Sagnb.
manað
Lh. nt.
manandi
Nh.
manast
Sagnb.
manast
Lh. nt.
manandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
mana
manaðu
manið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
manarðu
manaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
maniði
mönuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
manirðu
manaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
maniði
mönuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
manastu
manaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
manistu
manaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
manaður
mönuð
manað
Þf.
manaðan
manaða
manað
Þgf.
mönuðum
manaðri
mönuðu
Ef.
manaðs
manaðrar
manaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
manaðir
manaðar
mönuð
Þf.
manaða
manaðar
mönuð
Þgf.
mönuðum
mönuðum
mönuðum
Ef.
manaðra
manaðra
manaðra