mana
sagnorð þolfall
hvetja (e-n), skora á (e-n) að gera e-ð (heimskulegt)
þeir mönuðu hann til að synda út í eyna
hún manaði mig til að stela sígarettum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mana
manaði
önnur persóna
manar
manaðir
þriðja persóna
manar
manaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mönum
mönuðum
önnur persóna
manið
mönuðuð
þriðja persóna
mana
mönuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
manast
manaðist
önnur persóna
manast
manaðist
þriðja persóna
manast
manaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mönumst
mönuðumst
önnur persóna
manist
mönuðust
þriðja persóna
manast
mönuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mani
manaði
önnur persóna
manir
manaðir
þriðja persóna
mani
manaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mönum
mönuðum
önnur persóna
manið
mönuðuð
þriðja persóna
mani
mönuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
manist
manaðist
önnur persóna
manist
manaðist
þriðja persóna
manist
manaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mönumst
mönuðumst
önnur persóna
manist
mönuðust
þriðja persóna
manist
mönuðust
nafnháttur
mana
sagnbót
manað
lýsingarháttur nútíðar
manandi
nafnháttur
manast
sagnbót
manast
lýsingarháttur nútíðar
manandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
mana
manaðu
manið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
manarðu
manaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
maniði
mönuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
manirðu
manaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
maniði
mönuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
manastu
manaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
manistu
manaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
manaður
mönuð
manað
þolfall
manaðan
manaða
manað
þágufall
mönuðum
manaðri
mönuðu
eignarfall
manaðs
manaðrar
manaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
manaðir
manaðar
mönuð
þolfall
manaða
manaðar
mönuð
þágufall
mönuðum
mönuðum
mönuðum
eignarfall
manaðra
manaðra
manaðra